Դիմակավորված ձերբակալությունները՝ ընդդիմադիր մեդիայի դեմ կիրառվող պետական ճնշման հերթական դրսևորում

Նոյեմբերի 13-ի առավոտյան Նարեկ Սամսոնյանի և Վազգեն Սաղաթելյանի տներում իրականացված խուզարկությունները, նրանց ձերբակալությունը, ինչպես նաև Antifake-ի գրասենյակում ընթացող գործողությունները, իրավական գործընթացից ավելի շատ հիշեցնում են իշխանության կողմից կազմակերպված քաղաքական ակցիա։

Դիմակավորված ուժայիններ, շուտափույթ իրականացված գործողություններ, և՝ ամենակարևորը, ամբողջ գործընթացի ցուցադրական բնույթ․ սա ակնառու ճնշում է ոչ միայն երկու լրագրողների, այլև ամբողջ ընդդիմադիր հանրության նկատմամբ։

Պատմությունը, սակայն, սկսվել է շատ պարզ մի փաստից։

ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանը առաջինը հրապարակային կերպով դիմել է բացարձակ անպատշաճ և խուլիգանական բառապաշարի՝ Նարեկ Սամսոնյանին ու Վազգեն Սաղաթելյանին անվանելով «շան լակոտ»։

Նրանց պատասխանը, ինչպիսին էլ եղել է, տրամաբանական էր նույն տոնով։

Սակայն այսօր մենք ականատես ենք մեկ վտանգավոր իրողության․

● իշխանության ներկայացուցիչը շարունակում է վայելել լիակատար անպատժելիություն,

● իսկ նրան պատասխանողները ենթարկվում են ցուցադրական քրեական հետապնդման։

Սա ընտրովի արդարադատության դասական օրինակ է, երբ օրենքը չի ծառայում հավասարության սկզբունքին, այլ վերածվում է իշխանության քաղաքական կամքը սպասարկող գործիքի։

Չափազանց դժվար է չկապել այս գործողությունները Antifake-ի և «Իմնեմնիմի» լրագրողական թիմերի՝ վերջին տարիներին ձևավորված ազդեցիկ քննադատական գործունեության հետ։

Նրանց քննադատական ու անհարմար հնչող ձայնը իշխանությունը փորձում է լռեցնել ոչ թե հանրային բանավեճում, այլ ուժային մեթոդներով՝ ընտրություններից առաջ վերահսկելով տեղեկատվական դաշտը և կանխելով ոչ ցանկալի քննադատությունը։

Իշխանությունը փորձում է վախի, ճնշման և իրավապահների ցուցադրական ներգրավման միջոցով սահմանափակել ընդդիմադիր մեդիան և հասարակության քննադատական միտքը։

Հատկապես ցինիկ է, որ մարդը, ով թքել է քաղաքացու վրա և մնացել անպատիժ, այսօր ուրիշներին է մեղադրում խուլիգանության մեջ։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• TRIPP-ի փուչիկը պայթում է, Փաշինյանի հաշվարկը՝ նույնպես
• Կմիանա՞ արդյոք Ադրբեջանը Իրանի դեմ պատերազմին
• TRIPP․ վստահության ճգնաժամ և անորոշ հեռանկար
• Հունիսի 7․ «հեղափոխության» շարունակությո՞ւն, թե՞ իշխանության դատավճիռ
• Աշխարհ՝ առանց կանոնների
• Տարածաշրջանը այրվում է, իսկ Փաշինյանը «զառ է գլորում»
• Ո՞վ է վճարելու թոշակների «բարձրացման» գինը
• Ո՞վ է կառավարելու ընտրությունները. ժողովրդավարության վախճանը
• Ձեռնաշղթաներ՝ խոսքի համար
• Իշխանությունն՝ ընդդեմ սահմանադրական կարգի
• Հրավիրում եմ ԶԼՄ ներկայացուցիչներին՝ ՄԱԿ-ի Հայաստանի ներկայացուցչության գրասենյակի մոտ՝ փետրվարի 18-ին, չորեքշաբթի, ժամը 14-ին
• Հայաստանը TRIPP-ում՝ օբյեկտ, ոչ թե սուբյեկտ
• Ալիևի «Նյուրնբերգը». խաղաղության դիմակով կապիտուլյացիա
• Վեհափառը՝ քրեական հետապնդման թիրախ
• Ընտրությունների «ճիշտ պատկերը»՝ վերևից
• Գոբլը բացահայտում է Վենսի այցի ռազմավարական ենթատեքստը
• Լույսի առկայծում՝ մեծ խավարում
• Փակված հակամարտությո՞ւն, թե՞ փակված դիվանագիտություն
• Բաքվի նվերը՝ Փաշինյանին
• Քաղաքական սուտը՝ որպես պետական քաղաքականություն

Մեկնաբանություններ